Ardeche speleologie
Wat is speleologie nu eigenlijk juist?
Speleologie is het exploreren van grotten. Het wordt vaak uit puur sportief of recreatief oogpunt beoefend, waarbij dan "klassieke" of gekende grotten worden gedaan. speleologie is één van de meest avontuurlijke bezigheden die er zijn. In de holtes van moeder aarde, erop uit met een groep om te kijken wat er onder onze voeten gebeurt, stil luisteren en doordringen in één van de 2000 grotholtes die de Ardeche rijk is. Alle mogelijke grotten kunnen bezocht worden : van horizontale grotten voor beginners tot steile spelonken, waar we alleen via touwen in kunnen afdalen.
Wat heb ik daar voor nodig?
Bij speleologie komt nogal wat materiaal kijken, dat nu eenmaal nodig is om de obstakels (bv. putten, meren) in een grot te overwinnen. Het hangt natuurlijk van de grot af en zelfs met een minimum aan materiaal (oude kleren en overall, laarzen, helm met verlichting) kan je de sfeer in een aantal Franse grotten opsnuiven... in gezelschap van ervaren speleologen wel te verstaan. Voor het "collectieve materiaal" (touwen, moesketons, boten, ladders, kitzakken...) zorgt de aanbieder. Je hebt toch wel flink wat nodig: helm met verlichting, rubberlaarzen, PVC-overall, onderkleding, kniebeschermers, zitgordel, borstgordel, klimhandvat, afdaler, "croll", 5-tal moesketons, leeflijn enz.
Alle grotten zijn toch eender?
Nog zo een misvatting. De ondergrondse wereld is ongelooflijk gevarieerd. Behalve de bekende pracht van druipsteenafzettingen, heb je er vaak wilde ondergrondse rivieren, watervallen hoger dan je buiten ooit zult zien, putten in alle formaten (tot 300 m diep), grote meren, immense zalen, nauwe meanders, lage kruipgangen enz. Geen twee grotten zijn gelijk, sommige zijn eenvoudig en rechtlijnig gevormd, anderen weer ongelooflijk complexe labyrinthen. Er is vaak een grote kleurenvariatie: zowel van de rots, als van de druipsteenafzettingen, als van het water dat van onheilspellend zwart over emeraldgroen naar hemelsblauw kan gaan.
Is daar wel genoeg lucht beneden?
Bijna alle grotten zijn geventileerd, d.w.z; er zijn luchtstromingen die soms, naargelang de grot, zeer hevig kunnen zijn. Het "waait" of "tocht"dus in een grot, en zulke luchtstroom is voor ons vaak de sleutel tot het ontdekken van nieuwe galerijen. Dit betekent ook dat de lucht continu ververst wordt, en dat ook op 500 of 1000 m diepte er steeds frisse lucht aanwezig is. Slechts heel uitzonderlijk zijn sommige putten of gangen niet-geventileerd en kan er ofwel een tekort aan zuurstof zijn (komt zeer weinig voor) ofwel een teveel aan koolstofdioxide-gas (niet ongewoon in warme streken, bv. Ardèche). Ga daarom altijd met een ervaren gids.
Is speleologie een moeilijke sport?
Dit hangt af van de moeilijkheidsgraad van de grot, en dat hangt dan weer af van je eigen persoonlijke ambities of keuze. In eenvoudige grotten, vooral dan de meer horizontale, hoeft speleo niet moeilijk te zijn. In de meer verticale grotten komen er meestal touwtechnieken bij kijken wat de moeilijkheid iets verhoogt. Wie zich aan de echt grote of diepe (bv. dieper dan 500 m) grotten waagt, moet inderdaad over een stevig uithoudingsvermogen beschikken en alle technieken perfect beheersen: zulke tochten duren niet zelden minstens 15 uur met uitschieters tot 25-30 uur. Nog langere tochten worden zelden in één ruk gemaakt doch over meerdere dagen gespreid middels ondergrondse bivaks.